SAGRAK!

Gözlerim renkleri seçtiği günden beri gidiyorum,

Her yan sorun,

Her zaman sorun,

Her yan insan

Her tepede bir kahraman

Yürü be kervan

Her yan çiçek.

Issızda açan bir namlu ucunda can verir papatyalarla dolu

İğdeler süklüm püklüm insan gözleri ağırlıyor

Suların öfkesi kayalarda dans ediyor

Yosun tutmuş ellerine “yeter be”  diyen bir nara çalınmış

Nedendir aşkımız hayal içinde  hoyratça ağrıyor

 

Bir akşam üstü ev planından dönen savaşçı gibi yürüyoruz

Dünyanın döndüğü yere, kızıl aydınlığa bakan yorgun atlar geçiyor

Zühre yıldızı yüreğime konalı

Bir başka ateş ,

Bir başka iştiyak

Kor içinde sere serpe bir düş seçiyor

gözlerini kısarak bak, sokak aralarından çıkarak geliyor, duvarda bir resmin içinden kıvılcımlar saçarak geliyor

yayla başında

tümsek, yabansı , soğukça,  sis ve duman zirvelerin süsünü örtercesine

yağmur ansızın gün ortasında düşercesine

titreyen dudakların değil, ellerin hiç değil

kaderin titriyor el ayasında

acı ve husumet

yaşadığın her hezimet

zafer şarkılarına dönüşüyor

bu nasıl bir kuvvet

hayır kelimelerini duya duya varıyoruz insan duvarlarına

mahkum gibi zincirlerini gösterdiler

kırbaç yemiş feodal köleler gibi inleyen limitli insanlara

sadece ve sadece “düşlerin” yine senin “düşlerin”

bizden size sadece size vereceğimiz

bir rüzgarla dağıttık ve bir ateş parçası uğruna

gözlerine dolan kir senin kendi küllerin

10/10/2007 | Kategori:SIIRLER | (yok) Yorum yaz! Baglanti